Ontmoeting tijdens mijn wandeling

Ik was haar zo voorbij gelopen, die vrouw, oma schatte ik in, met kinderwagen die stond te praten met een andere vrouw. Maar zij had mij wel gezien en sprak mij even later aan bij het stoplicht. Mijn oude buurvrouw. Of ik hier woonde, ze had me al vaker gezien dichtbij het huis van haar dochter. En mijn moeder had ze ook vaak bij onze supermarkt gezien (hoe kent ze die, vroeg ik me af, die twee hebben naar mijn weten nooit contact gehad…)

Ik hield het kort maar kreeg in korte tijd haar verhaal te horen, dochter is nu moeder, zoon werkend en studerend. Beide een relatie. Zij werkt en past 1 dag per week op haar kleindochter. Al 6 jaar woont ze in de buurt van mijn flat. Ook alleen. Nooit meer een man erin, zo fijn had ze het alleen, lekker alles zelf beslissen. Tussendoor vroeg ze mij nog het een en ander en ik probeerde het kort te houden. Ik had geen behoefte aan een lang of diepgaand gesprek met deze vrouw die ik in onze oude straat ook bijna nooit sprak, zelfs wel eens uit de weg ging.

Zo werd een geplande wandeling naar de stad door het park een vermoeiende wandeling. Ik heb niets meegekregen van het park dat waarschijnlijk ook vol herfstkleuren was. En vanaf dat gesprek tot nu een uur later denk ik er nog over na. Had ik niet beter een omweg kunnen nemen naar de winkel die ik wilde bezoeken? Of, beter nog: het gesprek afronden, want misschien was ze anders ook nog met mij meegelopen? Waarom heb ik toch iets meer verteld dan ik wil? Hoe ga ik een volgende keer met dit soort (ongeplande) ontmoetingen om?

Ik heb dit soort “verjaardagsgesprekken” zoals ik ze noem, nooit prettig gevonden. Zomaar een gesprek met iemand waar ik toevallig naast zit op een verjaardag, een feest of een familiedag, of die ik weer tegenkom onderweg, ik kan het wel maar, houd er meestal geen goed gevoel aan over. Ik spreek liever af met een vriendin.

Maar misschien heeft het haar wel goed gedaan, even iemand te spreken?

7 gedachten over “Ontmoeting tijdens mijn wandeling

  1. He wat lastig. Snap dat jij het zelf niet heel fijn vond, maar vind het ook mooi dat je ziet dat het haar wellicht goed heeft gedaan. Maar blijft ingewikkeld zo te balanceren.

    Geliked door 1 persoon

  2. Goed beschreven dilemma. De details van ons leven gaan niet iedereen aan. Ik begrijp je weerzin goed. Maar mooi hoe je aan het einde van dit verhaal het vanuit die vrouw probeert te zien. Dat helpt. Ik hoop dat je het park inmiddels in alle rust nogmaals hebt bezocht.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s